//////

ROLA RADIA

Posted by admin
Styczeń 14th, 2014

Radio może odgrywać taką rolę dzięki temu, że stwarza na­dawcy możliwości bezpośredniego docierania do innych społe­czeństw, w czym nie ogranicza go formalny wymóg uzyskania zgody państwa przyjmującego. Obok informacji odbieranej bez­pośrednio z zagranicy ważnym źródłem wiadomości ze świata są także programy własnych rozgłośni. Bardzo nikły jest natomiast poziom współpracy międzynarodowej w tym zakresie, do rzad­kości należy wzajemne udostępnianie anten przez poszczególne radiofonie do bezpośrednich emisji programów w języku adresata.Biorąc jednak pod uwagę rozliczne funkcje radia w świecie można się zgodzić z K. Londonem, że „stanowi ono kościec mię­dzynarodowego systemu przepływu informacji”.

Read Users' Comments (0)

TELEWIZJA

Posted by admin
Styczeń 8th, 2014

Poziom komunikowania międzynarodowego za pośrednictwem telewizji bywa uważany niekiedy za najważniej­szy wskaźnik współpracy kulturalnej w ogóle. Telewizja, która zdaniem niektórych socjologów tworzy nową jakość cywilizacji ludzkości, jest najbardziej atrakcyjnym w skali masowej środ­kiem przekazu, co oczywiście nie pozostaje bez wpływu na efek­tywność jej oddziaływania. Jako środek masowego komunikowa­nia pojawiła się ona najpóźniej, ale też w ostatnim dwudziesto­leciu rozwija się najbardziej burzliwie ze wszystkich mediów. W 1960 r. liczbę odbiorników oceniano na ok. 100 min, dziś sza­cuje się, że jest ich ponad 400 min.

Read Users' Comments (0)

W KRAJACH ROZWINIĘTYCH

Posted by admin
Grudzień 26th, 2013

W krajach rozwiniętych na­sycenie telewizorami wahało się w 1978 r. od 250 do 600 na 1000 ludności. W tym samym czasie w Indiach 1 telewizor przy­padał na 2000 mieszkańców. Własną siecią telewizyjną dysponują wszystkie kraje Europy, obu Ameryk i większość krajów azja­tyckich. W 1976 r. nie posiadało jej jeszcze 20 krajów Afryki.Światową publiczność telewizyjną ocenia się na 1,2-1,5 mld odbiorców. W ocenach szacunkowych 85% aparatów przypada na kraje rozwinięte (Amerykę Płn., Europę Zachodnią, Japonię europejskie kraje socjalistyczne). Kraje rozwijające się dyspo­nują liczbą ok. 60 min telewizorów, jednakże siły oddziaływania telewizji w tych częściach globu nie można mierzyć samą — nie­zbyt jeszcze imponującą — liczbą aparatów, biorąc pod uwagę model recepcji, a także grupowy odbiór programów.

Read Users' Comments (0)

TYPY PROGRAMÓW

Posted by admin
Grudzień 11th, 2013

Telewidzowie z różnych krajów odbierają na swych ekranach trzy typy programów pochodzących z zagranicy:- programy telewizji krajowej tworzone przez własne ekipy za granicą;bezpośrednio odbierane programy telewizji innych krajów, najczęściej sąsiadujących;programy pochodzące z wymiany.Co do pierwszej kategorii, to brak danych, które pozwoliłyby się zorientować w ilości i zakresie emisji takich programów w skali poszczególnych krajów.Jeśli chodzi zaś o drugą kategorię, to możliwość bezpośred­niego odbioru programów tego typu ma stosunkowo nieliczna w skali globalnej liczba telewidzów w krajach niewielkich (głów­nie w Europie) oraz mieszkańcy terenów przygranicznych. W tym przypadku jednak telewizja jest źródłem informacji o krajach narodach, które i bez tego są dla odbiorców zagranicznych bli­skie w sensie kulturowym i których mieszkańcy mają możliwość nawiązywania bezpośrednich kontaktów.

Read Users' Comments (0)

OGRANICZENIE GEOGRAFICZNE

Posted by admin
Grudzień 7th, 2013

Ze względu na ograniczony geograficznie zasięg telewizji („konwencjonalnej”) rozwój komunikowania międzynarodowego za pośrednictwem tego medium jest ściśle uzależniony od właści­wie zorganizowanej wymiany między krajami. Telewizja jest cią­gle niezastąpionym źródłem atrakcyjnej w formie informacji życiu i kulturze narodów odległych i nawzajem dla siebie egzo­tycznych. Kompleksowe badania nad stanem międzynarodowego komu­nikowania za pośrednictwem telewizji podjęte zostały przed kilku laty przez kilkunastu wybitnych ekspertów od masowego komu­nikowania.

Read Users' Comments (0)

PLON BADAŃ

Posted by admin
Listopad 19th, 2013

Plonem tych badań jest kilkanaście raportów i opra­cowań, które pozwalają na wszechstronne poznanie przesłanek uwarunkowań istniejącego stanu rzeczy oraz stanowią niezbęd­ny punkt wyjścia planowania pozytywnych przedsięwzięć w tej mierze. Zawarte w tych opracowaniach postulaty jednak w nie­wielkim stopniu odnoszą się do obecnej rzeczywistości. W dzisiej- szej sytuacji trudno mówić bowiem o pełnoprawnej wymianie, lecz raczej — posługując się obrazowym określeniem T. Varisa Nordenstrenga — o „ulicy o ruchu jednokierunkowym”, u wylotu której znajduje się większość krajów Trzeciego Świata, które emitują w ponad połowie programy telewizyjne pochodzące z Zachodu, głównie ze Stanów Zjednoczonych, i których własna produkcja ma bardzo nieznaczny (niekiedy zerowy) udział w emi­sjach telewizji krajów zachodnich.

Read Users' Comments (0)

JEDNOKIERUNKOWY RUCH

Posted by admin
Listopad 14th, 2013

Kiedy autorzy piszą o jednokierunkowym ruchu programów telewizyjnych, to mają na myśli relacje między kilku najwyżej rozwiniętymi państwami kapitalistycznymi (Stany Zjednoczone, Japonia, Wielka Brytania, Francja, RFN, Włochy) a resztą świa­ta. Wskazują przy tym na głębokie zróżnicowanie w grupie „tele­wizyjnych mocarstw”. Bezdyskusyjny prymat dzierżą Stany Zjed­noczone, których udział w światowym eksporcie telewizyjnym utrzymuje się na poziomie 50% (choć od drugiej połowy lat sześćdziesiątych zaznacza się tendencja spadkowa w związku z ekspansją takich krajów, jak Japonia czy RFN). Inne państwa z tej grupy uczestniczą w eksporcie w stopniu pokaźnym, ale znacznie mniejszym: Wielka Brytania 15%, Francja 13%, Japo­nia 8%, RFN 5%, Włochy 3% (dane przybliżone). W przeliczeniu na czas emisji udział Stanów Zjednoczonych wynosi ok. 150 tys. godzin, Wielkiej Brytanii 20 tys. i tyleż Francji.

Read Users' Comments (0)