Kategoria: Informacja i środki przekazu

ROLA RADIA

Radio może odgrywać taką rolę dzięki temu, że stwarza na­dawcy możliwości bezpośredniego docierania do innych społe­czeństw, w czym nie ogranicza go formalny wymóg uzyskania zgody państwa przyjmującego. Obok informacji odbieranej bez­pośrednio z zagranicy ważnym źródłem wiadomości ze świata są także

TELEWIZJA

Poziom komunikowania międzynarodowego za pośrednictwem telewizji bywa uważany niekiedy za najważniej­szy wskaźnik współpracy kulturalnej w ogóle. Telewizja, która zdaniem niektórych socjologów tworzy nową jakość cywilizacji ludzkości, jest najbardziej atrakcyjnym w skali masowej środ­kiem przekazu, co oczywiście nie pozostaje bez wpływu

W KRAJACH ROZWINIĘTYCH

W krajach rozwiniętych na­sycenie telewizorami wahało się w 1978 r. od 250 do 600 na 1000 ludności. W tym samym czasie w Indiach 1 telewizor przy­padał na 2000 mieszkańców. Własną siecią telewizyjną dysponują wszystkie kraje Europy, obu Ameryk i większość

TYPY PROGRAMÓW

Telewidzowie z różnych krajów odbierają na swych ekranach trzy typy programów pochodzących z zagranicy:- programy telewizji krajowej tworzone przez własne ekipy za granicą;bezpośrednio odbierane programy telewizji innych krajów, najczęściej sąsiadujących;programy pochodzące z wymiany.Co do pierwszej kategorii, to brak danych, które

OGRANICZENIE GEOGRAFICZNE

Ze względu na ograniczony geograficznie zasięg telewizji („konwencjonalnej”) rozwój komunikowania międzynarodowego za pośrednictwem tego medium jest ściśle uzależniony od właści­wie zorganizowanej wymiany między krajami. Telewizja jest cią­gle niezastąpionym źródłem atrakcyjnej w formie informacji życiu i kulturze narodów odległych i nawzajem dla

PLON BADAŃ

Plonem tych badań jest kilkanaście raportów i opra­cowań, które pozwalają na wszechstronne poznanie przesłanek uwarunkowań istniejącego stanu rzeczy oraz stanowią niezbęd­ny punkt wyjścia planowania pozytywnych przedsięwzięć w tej mierze. Zawarte w tych opracowaniach postulaty jednak w nie­wielkim stopniu odnoszą się do

JEDNOKIERUNKOWY RUCH

Kiedy autorzy piszą o jednokierunkowym ruchu programów telewizyjnych, to mają na myśli relacje między kilku najwyżej rozwiniętymi państwami kapitalistycznymi (Stany Zjednoczone, Japonia, Wielka Brytania, Francja, RFN, Włochy) a resztą świa­ta. Wskazują przy tym na głębokie zróżnicowanie w grupie „tele­wizyjnych mocarstw”.